

در این نوشته می خوانید:
اگر شما هم با دندان های از دست رفته و هم با نامرتبی دندان ها – فاصله های ناشی از کشیدن دندان، فشردگی که با گذشت زمان بدتر شده است، یا بایتی که هرگز احساس کاملاً درستی ندارد – زندگی می کنید، احتمالاً از خود پرسیده اید که آیا بریس ها باید در اولویت قرار گیرند یا ایمپلنت های دندانی.
پاسخ کوتاه: این به لبخند خاص شما بستگی دارد و بهترین نتایج اغلب از برنامه ریزی هر دو درمان با هم از ابتدا حاصل می شوند.
ما اغلب این سناریو را می بینیم. بیماران بزرگسال و نوجوانان مسن تر با لبخندهای پیچیده ای به ما مراجعه می کنند که نمی توان آنها را تنها با ارتودنسی یا تنها با ایمپلنت حل کرد. آنها به یک رویکرد هماهنگ و چند رشته ای نیاز دارند – رویکردی که حرکت دندان و قرار دادن ایمپلنت را به ترتیب صحیح و با استفاده از فناوری هدایت شده سه بعدی برای اطمینان از دقت در هر مرحله، ترتیب دهد.
این مهم است زیرا ترتیب درمان روی ثبات، عملکرد و زیبایی دراز مدت تأثیر می گذارد. اگر دندان ها را به موقعیت های اشتباه جابجا کنید، ممکن است بعداً جایی برای ایمپلنت دندان نداشته باشید. قرار دادن ایمپلنت خیلی زود می تواند حرکت لازم دندان را مسدود کند. اما وقتی یک تیم ماهر هر دو را با هم برنامه ریزی می کند، شما یک نقشه راه برای لبخند رویایی خود دریافت می کنید – لبخندی صاف، کامل و ماندگار.
در این راهنما، شما را با نحوه همکاری ایمپلنت های دندانی و درمان ارتودنسی، زمان انجام هر درمان در ابتدا، معنای قرارگیری هدایت شده سه بعدی برای ایمنی و نتایج شما و انتظارات از انتخاب مطب مناسب که موارد پیچیده را در یک مکان انجام می دهد، آشنا خواهیم کرد.

چه زمانی دندان های از دست رفته و کج به یک راه حل ترکیبی نیاز دارند؟
ایمپلنت های دندانی و بریس ها (یا الاینرهای شفاف) اهداف متفاوتی را دنبال می کنند، اما وقتی به عنوان بخشی از یک تغییر کامل لبخند برنامه ریزی شوند، بسیار مکمل یکدیگر هستند.
ارتودنسی دندان های طبیعی شما را به موقعیت های ایده ال منتقل می کند – فشردگی دندان ها را اصلاح می کند، فواصل را می بندد، بایت شما را مرتب می کند و فضای مورد نیاز برای ترمیم های آینده را ایجاد می کند. بریس ها یا الاینرها فشار ملایم و کنترل شده ای را برای جابجایی دندان ها در استخوان در طول چند ماه یا سال اعمال می کنند.
ایمپلنت های دندانی به طور دائم جایگزین دندان های از دست رفته می شوند. یک پایه تیتانیومی با جراحی درون استخوان فک شما قرار داده می شود، جایی که طی ۳ تا ۶ ماه با بافت استخوان ادغام می شود (فرآیندی به نام استئواینتگریشن یا ادغام استخوانی). پس از بهبودی، یک روکش سفارشی متصل می شود و دندانی برای شما خلق می کند که ظاهر، احساس و عملکردی مانند یک دندان طبیعی دارد.
اینجا تفاوت اساسی وجود دارد: پس از قرار دادن ایمپلنت های دندانی، ایمپلنت بخشی از استخوان فک شما می شود و نمی توان آن را با بریس ها جابجا کرد. دندان های طبیعی رباطی در اطراف ریشه دارند که به آنها اجازه می دهد تحت فشار ارتودنسی جابجا شوند. ایمپلنت ها اینطور نیستند. آنها در جای خود ثابت شده اند.
این بدان معناست که زمان بندی و موقعیت همه چیز است. اگر ایمپلنت دندانی در نقطه اشتباه قرار گیرد – یا قبل از تراز شدن صحیح دندان های شما قرار گیرد – می تواند حرکاتی را که متخصص ارتودنسی شما بعداً باید انجام دهد، مسدود کند. برعکس، اگر ارتودنسی را تمام کنید و سپس ایمپلنت را در مکانی نامناسب قرار دهید، ممکن است در آینده با خط لبخند غیرطبیعی یا مشکلات بایت مواجه شوید.
به همین دلیل است که برنامه ریزی چند رشته ای – که در آن دندانپزشک، ارتودنتیست و جراح دهان (یا متخصص کاشت ایمپلنت) از روز اول با هم کار می کنند – استاندارد طلایی برای موارد پیچیده است.
استئواینتگریشن فرآیند بیولوژیکی است که ایمپلنت های دندانی را بسیار موفق می کند. وقتی یک پست ایمپلنت تیتانیومی درون استخوان فک شما قرار می گیرد، بدن شما تیتانیوم را به عنوان زیست سازگار تشخیص می دهد و شروع به رشد سلول های استخوانی جدید در اطراف آن می کند. در طول ۳ تا ۶ ماه، ایمپلنت با استخوان جوش می خورد و یک پایه پایدار و دائمی ایجاد می کند.
این ادغام همان چیزی است که به ایمپلنت ها اجازه می دهد در برابر نیروهای جویدن – تا ۲۰۰ پوند فشار در هر اینچ مربع در پشت دهان شما – مقاومت کنند. همچنین همان چیزی است که ایمپلنت ها را به نقاط تکیه گاه ایده آل در درمان ارتودنسی تبدیل می کند. در برخی موارد پیچیده، مینی ایمپلنت ها (که به آنها ابزارهای تکیه گاه موقت یا TAD می گویند) به طور خاص برای کمک به حرکت دندان های دیگر قرار داده می شوند و پس از اتمام درمان برداشته می شوند. در مقابل، ایمپلنت های کامل برای تمام عمر در جای خود باقی می مانند.
از آنجا که ایمپلنت های دندانی حرکت نمی کنند و دندان های طبیعی حرکت می کنند، توالی درمان باید متناسب با مورد شما تنظیم شود. برخی از بیماران باید:
یک معاینه جامع – شامل تصویربرداری سه بعدی (CBCT) و برنامه ریزی درمان دیجیتال – این امکان را برای تیم درمان شما فراهم می کند که قبل از شروع هر کاری، کل توالی را ترسیم کند.

چرا توالی درمان اهمیت دارد؟
این یکی از متداول ترین پرسش هایی است که می شنویم و پاسخ آن تا حد زیادی فردی است. بیایید دو سناریوی اصلی را تجزیه و تحلیل کنیم.
هنگام استفاده از آن:
این رایج ترین رویکرد توالی است. اگر دندان های از دست رفته و نامرتبی دارید، متخصص ارتودنسی شما معمولاً ابتدا دندان های طبیعی شما را به موقعیت های ایده ال خود منتقل می کند و فاصله مناسب و تراز بایت را ایجاد می کند. پس از اتمام این کار، ایمپلنت ها در شکاف های باقی مانده برای آنها قرار می گیرند.
چرا کار می کند:
مثال:
بیماری دندان پیشین لترال فک بالای خود را از دست داده و دندان های قوس دندانی پایین فشرده هستند. ارتودنتیست ابتدا دندان های فک پایین را صاف می کند و فضای صحیح را در قوس دندانی بالا باز می کند. پس از برداشتن بریس ها، کاشت هدایت شده سه بعدی ایمپلنت در محل از پیش برنامه ریزی شده انجام می شود و یک روکش سفارشی برای مطابقت با دندان های طبیعی ساخته می شود.
جدول زمانی:
درمان ارتودنسی معمولاً ۱۲ تا ۲۴ ماه طول می کشد و پس از قرار دادن ایمپلنت، یک دوره بهبودی ۳ تا ۶ ماهه و سپس تحویل روکش نهایی انجام می شود. زمان کل: تقریباً ۱۸ تا ۳۰ ماه، بسته به پیچیدگی.
زمان استفاده:
در موارد خاص – بویژه هنگامی که محل دندان از دست رفته در موقعیت صحیح قرار دارد، یا هنگامی که ایمپلنت به عنوان نقطه تکیه گاه برای حرکت دندان های دیگر مورد نیاز است – ایمپلنت ممکن است قبل یا در حین درمان ارتودنسی فعال قرار داده شود.
چرا این روش مؤثر است:
مثال:
بیماری دندان مولر فک پایین خود را از دست داده است و به صاف کردن دندان های باقی مانده نیاز دارد. محل دندان مولر فک پایین در موقعیت صحیح قرار دارد و تحت تأثیر حرکت ارتودنسی قرار نمی گیرد. ابتدا ایمپلنت دندانی قرار داده می شود، اجازه داده می شود تا بهبود یابد و سپس بریس ها برای تراز کردن دندان های دیگر در اطراف آن قرار داده می شوند.
محدودیت مهم:
پس از قرار دادن ایمپلنت دندانی، متخصص ارتودنسی باید آن را بررسی کند. این امر مستلزم برنامه ریزی دقیق سه بعدی است تا اطمینان حاصل شود که ایمپلنت مانع حرکات لازم نمی شود.

آیا باید ابتدا دندان ها را جابجا کنید یا ابتدا ایمپلنت قرار دهید؟
ما از ابزارهای تشخیصی پیشرفته – اسکن های CBCT، مدل های دیجیتال و نرم افزار شبیه سازی درمان – برای تعیین توالی بهینه برای مورد شما استفاده خواهد کرد. در بسیاری از موارد، این طرح ترکیبی است: ابتدا برخی از دندان ها جابجا می شوند، سپس ایمپلنت ها قرار می گیرند، و سپس اصلاحات نهایی با ارتودنسی انجام می شوند.
جایگذاری سنتی ایمپلنت به تجربه جراح و اشعه ایکس دو بعدی برای تخمین بهترین موقعیت و زاویه برای ایمپلنت متکی است. در حالی که پزشکان ماهر از این طریق به نتایج خوبی دست می یابند، همیشه مقداری تقریب وجود دارد – بخصوص در موارد پیچیده با استخوان محدود یا فضاهای تنگ.
قرار دادن هدایت شده سه بعدی ایمپلنت، حدس و گمان را از معادله حذف می کند.
نحوه کار به این صورت است:
ما قرارگیری هدایت شده سه بعدی را با ابزارهای میکروسکوپی و تکنیک های دقیق ترکیب می کنیم تا راحتی شما را تضمین کنیم و نتایج طبیعی ارائه دهیم. این فناوری بویژه در موارد چند رشته ای ارزشمند است، جایی که موقعیت ایمپلنت باید به طور یکپارچه با اهداف ارتودنسی ادغام شود.
همه به هر دو درمان نیاز ندارند، اما مراقبت ترکیبی ایمپلنت و ارتودنسی برای بیمارانی ایده ال است که:
عوامل کاندید شدن عبارتند از:

چه کسانی کاندید درمان ترکیبی ایمپلنت و ارتودنسی هستند؟
دندانپزشک شما معاینه جامعی انجام خواهد داد، از جمله:
شما مشاوره را با یک نقشه راه گام به گام و یک جدول زمانی واقع بینانه ترک خواهید کرد.
یکی از بزرگترین مزایای انتخاب دندانپزشکانی که با یکدیگر برای درمان ترکیبی ایمپلنت و ارتودنسی همکاری می کنند، تداوم مراقبت است. به جای ارجاع به چندین متخصص در مطب های مختلف – که هر کدام سوابق، برنامه ها و شکاف های ارتباطی خود را دارند – شما مراقبت های هماهنگ و جامعی را زیر یک سقف دریافت می کنید.
در اینجا به آنچه در عمل به نظر می رسد اشاره می کنیم:
دندانپزشک، ارتودنتیست و جراح ایمپلنت شما (یا همان ارائه دهنده آموزش دیده در هر دو رشته) از روز اول با هم همکاری می کنند. آنها اسکن های سه بعدی شما را با هم بررسی می کنند، در مورد توالی درمان بحث می کنند و در مورد یک برنامه واحد به توافق می رسند. این امر “اثر سیلو” را که در آن یک متخصص تصمیمی می گیرد که کار متخصص دیگر را پیچیده می کند، از بین می برد.
شما لازم نیست برای تصویربرداری یا روش های مختلف به مطب های مختلف سفر کنید. در جایی که چند متخصص در کنار یکدیگر خدمات ارائه می دهند، مجهز به موارد زیر است:
این ادغام فناوری به معنای قرار ملاقات های سریع تر، غافلگیری های کمتر و تجربه ای روان تر برای بیمار است.
یکی از مهم ترین کارهایی که شما باید انجام دهید این است که به دنبال متخصصانی باشید که در زمینه تخصص خود در میان افرادی که نزد آنها درمان انجام داده اند به شهرت خوبی رسیده باشند و به یک نام قابل اعتماد در جامعه تبدیل شده باشند. بیماران دائماً موارد زیر را ذکر می کنند:
برای موارد پیچیده ای که شامل کاشت ایمپلنت دندان و بریس های ارتودنسی می شوند، این نوع اعتماد و ارتباط ضروری است. شما فقط یک شماره پرونده نیستید – شما یک مراجعه کننده هستید و تیم شما برای موفقیت بلند مدت درمان شما سرمایه گذاری کرده است.
اورژانس های دندانپزشکی می توانند در طول درمان اتفاق بیفتند – یک براکت شل، یک مشکل موقت روکش یا ناراحتی غیرمنتظره. در صورت انتخاب ما، شما در صورت نیاز، به مراقبت های اورژانسی ارتودنسی دسترسی دارید، با همان تیمی که طرح درمان کامل شما را می داند. تیم ما فناوری پیشرفته را با دلسوزی واقعی ترکیب می کند و تضمین می کند که در هر مرحله از شما پشتیبانی می شود.
در طول این فرآیند، شما نقاط عطف واضح، به روزرسانی های منظم پیشرفت و دسترسی مستقیم به تیم مراقبت خود خواهید داشت.

روند درمان بیمار چگونه است؟
اگر با دندان های از دست رفته و کج زندگی می کنید، لازم نیست به یک راه حل جزئی بسنده کنید. ترکیب کاشت هدایت شده سه بعدی ایمپلنت های دندانی و درمان ارتودنسی، مسیری جامع را برای داشتن لبخندی صاف، کامل و با اعتماد به نفس در اختیار شما قرار می دهد – لبخندی که با دقت برنامه ریزی و با دقت انجام می شود.
ما در مطب خود در موارد پیچیده و چند رشته ای تخصص داریم. مطب ما مجهز به فناوری پیشرفته است و تیم ما متعهد به ارائه خدمات دندانپزشکی استثنایی با رویکردی شخصی است. چه تازه شروع به بررسی گزینه های خود کرده باشید و چه آماده پیشرفت باشید، ما اینجا هستیم تا به پرسش های شما گوش دهیم، به پرسش های شما پاسخ دهیم و یک طرح درمان سفارشی متناسب با اهداف و جدول زمانی شما ایجاد کنیم.
همین امروز با ما تماس بگیرید تا مشاوره جامع خود را تعیین کنید. به تنهایی تصمیمات پیچیده لبخند را مدیریت نکنید. اجازه دهید تیم ما فناوری پیشرفته را با دلسوزی واقعی ترکیب کند تا به شما در رسیدن به لبخند رویایی تان کمک کند.
لبخند جدید، شمای جدید.
بله. اگر از قبل یک یا چند ایمپلنت دندان داشته باشید و بعداً تصمیم بگیرید که درمان ارتودنسی انجام دهید، بریس ها یا الاینرها هنوز می توانند دندان های طبیعی شما را حرکت دهند. با این حال، خود ایمپلنت ها حرکت نمی کنند – آنها به استخوان جوش خورده اند. متخصص ارتودنسی شما حرکات دندان را در اطراف ایمپلنت های موجود برنامه ریزی می کند، که ممکن است به عنوان نقاط تکیه گاه پایدار عمل کنند. در برخی موارد، موقعیت ایمپلنت های دندانی ممکن است حرکات خاصی را محدود کنند، بنابراین ارزیابی کامل و برنامه ریزی سه بعدی ضروری است.
خیر. ایمپلنت های دندانی با استخوان فک ادغام می شوند و رباط پریودنتال ندارند، آنچه که به دندان های طبیعی اجازه می دهد تحت فشار ارتودنسی جابجا شوند. ایمپلنت های دندانی، پس از قرار دادن، برای همیشه در همان موقعیت دقیق باقی می مانند. به همین دلیل است که توالی درمان و برنامه ریزی دقیق بسیار مهم است – ایمپلنت ها باید در موقعیت هایی قرار داده شوند که با لبخند نهایی پس از ارتودنسی شما سازگار باشند.
اگر ابتدا ارتودنسی انجام می دهید، اکثر ارتودنتیست ها توصیه می کنند ۲ تا ۳ ماه پس از برداشتن براکت ها قبل از قرار دادن ایمپلنت صبر کنید. این کار به دندان ها اجازه می دهد تا در موقعیت های جدید خود تثبیت شوند و اطمینان حاصل شود که ایمپلنت دندانی واقعاً در محل صحیح قرار می گیرد. اگر ابتدا ایمپلنت قرار می دهید، معمولاً ۳ تا ۶ ماه صبر کنید تا ایمپلنت قبل از شروع درمان ارتودنسی به طور کامل با استخوان ادغام شود (اگرچه در برخی موارد، با نظارت دقیق می توان نیروهای ارتودنسی سبک را زودتر اعمال کرد).
در بسیاری از موارد، بله – به این “ایمپلنت فوری” گفته می شود. اگر محل کشیدن دندان استخوان کافی داشته باشد و عفونتی وجود نداشته باشد، می توان ایمپلنت را در همان جلسه یا کمی بعد از آن قرار داد. با این حال، در موارد ارتودنسی، قرار دادن فوری ایمپلنت کمتر رایج است زیرا ممکن است موقعیت نهایی ایمپلنت با جابجایی دندان های اطراف تغییر کند. تیم شما از برنامه ریزی سه بعدی برای تعیین زمان ایده ال استفاده خواهد کرد.
پوشش بیمه بسیار متفاوت است. بسیاری از طرح های بیمه دندانپزشکی بخشی از درمان ارتودنسی (اغلب تا حداکثر مادام العمر، مانند ۱۵۰۰ تا ۳۰۰۰ دلار) را پوشش می دهند و ممکن است بخشی از جراحی ایمپلنت یا روکش (معمولاً به عنوان یک سرویس اصلی، حدود 50% پس از کسر فرانشیز) را پوشش دهند. بیمه درمانی معمولاً ارتودنسی یا ایمپلنت های انتخابی را پوشش نمی دهد، اما اگر از دست دادن دندان به دلیل ضربه یا شرایط پزشکی خاص باشد، ممکن است ایمپلنت را پوشش دهد. تیم ما به شما کمک می کند تا مزایای بیمه خود را درک کنید و گزینه های تأمین مالی را برای مقرون به صرفه کردن مراقبت جامع بررسی کنید. به خاطر داشته باشید، مراقبت استثنایی با مقرون به صرفه بودن بخشی از تعهد ما به جامعه است.
اگر مدتی است که دندان خود را از دست داده اید، ممکن است استخوان آن ناحیه تحلیل رفته باشد (کوچک شده باشد). پیوند استخوان – که در آن استخوان اهدا کننده یا مواد مصنوعی در محل قرار داده می شوند – می تواند استخوان را برای پشتیبانی از ایمپلنت بازسازی کند. پیوند ۳ تا ۶ ماه به جدول زمانی اضافه می کند، زیرا پیوند باید قبل از قرار دادن ایمپلنت ادغام شود. در موارد چند رشته ای، پیوند اغلب در اوایل فرآیند، گاهی اوقات حتی در طول درمان ارتودنسی انجام می شود، بنابراین محل کاشت ایمپلنت آماده است